Jak cukrzyca wpływa na życie seksualne? Wyjaśniamy

Powikłania cukrzycowe negatywnie oddziałują na ogólny stan zdrowia, ale również na życie intymne. Diabetycy obu płci skarżą się m.in. na obniżenie libido, problemy z osiągnięciem orgazmu, obniżenie poczucia własnej wartości. W jaki sposób cukrzyca wpływa na jakość życia seksualnego kobiet? Jakie są powiązania między cukrzycą a zaburzeniami erekcji? Jak przeciwdziałać zaburzeniom seksualnym w przebiegu cukrzycy? Przeczytajcie.

Napis na fioletowym tle

Cukrzyca a życie intymne

Cukrzyca to przewlekła choroba metaboliczna, której powikłania oddziałują również na jakość naszego życia seksualnego. Zaburzenia erekcji mogą dotyczyć nawet 60% mężczyzn zmagających się z cukrzycą, natomiast obniżone libido dotyczy około 30-35% diabetyków płci żeńskiej.

Brak popędu seksualnego jest pośrednio powiązany z wahaniami glikemii, czyli poziomu glukozy we krwi. Diabetykom często towarzyszą takie objawy jak: osłabienie i zmęczenie, dolegliwości bólowe, dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Nieleczona lub zbyt późno zdiagnozowana cukrzyca może doprowadzić do powikłań nie tylko ze strony układu płciowo-moczowego, ale również układu nerwowego czy sercowo-naczyniowego.

Na obniżenie libido wpływają również leki stosowane przez diabetyków ze względu na diagnozę chorób towarzyszących. To m.in. farmaceutyki obniżające ciśnienie tętnicze krwi, obniżające stężenie cholesterolu czy leki przeciwdepresyjne mogą być winowajcami naszych problemów w sferze seksualnej.

Obniżenie popędu seksualnego może wynikać ze stosowania leków, m.in. preparatów obniżających ciśnienie tętnicze krwi oraz stężenie cholesterolu.

Warto wspomnieć również o tym, że wielu diabetyków korzystających z pompy insulinowej skarży się na obniżoną samoocenę. To również wpływa na życie intymne, poczucie atrakcyjności oraz na libido.

Cukrzyca a zaburzenia seksualne u kobiet

Wśród kobiet zmagających się z cukrzycą często występują: infekcje układu moczowo-płciowego, zmniejszone nawilżenie pochwy, ból w czasie stosunku seksualnego, zmniejszenie ukrwienia narządów płciowych, obniżenie popędu seksualnego.

Wiele kobiet skarży się nie tylko na dolegliwości bólowe odczuwane w czasie seksu, ale również na trudności z osiągnięciem orgazmu oraz na problemy związane z pęcherzem moczowym. Zwłaszcza u kobiet w okresie menopauzalnym występuje obniżenie jakości życia seksualnego. Wahania hormonalne, m.in. obniżenie stężenia estrogenów, doprowadzają do zmian w obrębie pochwy, w tym do spadku wydzielania śluzu. Dodatkowym czynnikiem zwiększającym tendencje do rozwoju procesów zapalnych, a także do bolesnych stosunków, jest cukrzyca. Wspomniane obniżenie stężenia estrogenów determinuje zmiany w zapotrzebowaniu na insulinę, co oznacza, że w okresie przekwitania może dochodzić do incydentów hipoglikemii.

W przypadku kobiet borykających się z cukrzycą zwraca się uwagę na wzmożoną podatność na zakażenia pochwy i dróg moczowych – głównie ze względu na zaburzenia flory bakteryjnej pochwy oraz na wysoki poziom cukru we krwi. To właśnie glukoza stanowi pożywkę dla grzybów wywołujących grzybice oraz infekcje intymne.

Cukrzyca a zaburzenia seksualne u mężczyzn

Przyjmuje się, że problemy z potencją i zaburzeniami erekcji dotyczą zazwyczaj panów po 50. roku życia, mogą jednak występować także u młodych mężczyzn. Warto zwrócić uwagę na to, że zaburzenia seksualne u starszych mężczyzn zazwyczaj mają inne podłoże, wynikające z chorób współistniejących, takich jak: cukrzyca, miażdżyca, nadciśnienie i choroby układu krążenia, schorzenia związane z prostatą. Badania naukowe wskazują, że wahania glikemii w znacznym stopniu wpływają na męską aktywność seksualną – u diabetyków problemy z erekcją występują zdecydowanie częściej niż u osób w pełni zdrowych.

Tak jak wspomnieliśmy wyżej, diabetycy płci męskiej najczęściej borykają się z zaburzeniami erekcji oraz z trudnościami w osiągnięciu orgazmu. Diagnozowane są również zmiany włókniste w członku (czyli choroba Peyroniego) oraz zaburzenia wytrysku – zwłaszcza wytrysk wsteczny do pęcherza moczowego.

Uszkodzenie naczyń krwionośnych, włókien nerwowych czy nieprawidłowa praca nerek skutecznie uniemożliwiają osiągnięcie lub utrzymanie erekcji. W przebiegu cukrzycy często diagnozowane są uszkodzenia naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich niedrożności oraz do zwężenia. W sytuacji, gdy zmiany zlokalizowane są w obrębie tak zwanych naczyń kapilarnych penisa, to dochodzi do zaburzeń napływu krwi do męskiego członka, a tym samym do zaburzeń erekcji.

Diabetycy płci męskiej często borykają się z: obniżonym libido, zaburzeniami erekcji, trudnością w osiągnięciu orgazmu.

Kolejną przyczyną problemów ze wzwodem może być neuropatia cukrzycowa, czyli uszkodzenie układu nerwowego powiązanego m.in. z mechanizmem powstania wzwodu. Początkowe zaburzenia erekcji mogą skutkować nawet trwałą niezdolnością do odbycia stosunku płciowego, co określane jest jako impotencja cukrzycowa. Badania naukowe wskazują, że problemy z erekcją częściej dotyczą mężczyzn borykających się z cukrzycą typu II, niż z cukrzycą typu I.

Zapoznaj się: Potencja: jakie są przyczyny problemów z erekcją po 60. roku życia?

Seks a cukrzyca – zalecenia dla diabetyków

Para diabetyków w łóżku
Diabetycy przede wszystkim powinni stale kontrolować poziom glukozy we krwi – również przed i po stosunku seksualnym

Diabetycy powinni zdawać sobie sprawę z tego, że stosunek seksualny może negatywnie wpływać na wahania stężenia glukozy we krwi. Dlaczego? Wynika to z tego, że seks wiąże się z wysiłkiem fizycznym, który zwiększa zapotrzebowania naszego ciała na energię. Oznacza to, że w wielu przypadkach ze współżycia powinny zrezygnować osoby w stanie hipoglikemii, czyli niedocukrzenia.

Zalecenia dla diabetyków aktywnych seksualnie:

  • przed i po stosunku seksualnym należy zmierzyć poziom glukozy (cukru) we krwi,
  • jeżeli stosunek seksualny miał miejsce wieczorem, to przed snem warto sięgnąć po przekąskę w celu uniknięcia nagłego obniżenia poziomu cukru we krwi w nocy,
  • należy kontrolować oraz utrzymywać prawidłowe stężenie glukozy we krwi,
  • należy stale kontrolować poziom cholesterolu oraz trójglicerydów we krwi,
  • należy utrzymywać prawidłowe wartości ciśnienia tętniczego krwi,
  • w przypadku odłączenia się od pompy insulinowej warto pamiętać, aby przerwa w podawaniu insuliny nie wynosiła więcej niż dwie godziny,
  • należy kontrolować działania niepożądane przyjmowanych leków na cukrzycę.

Uwaga: Diabetycy przede wszystkim powinni stale kontrolować ciśnienie tętnicze krwi oraz stężenie cholesterolu całkowitego, cholesterolu frakcji LDL, cholesterolu frakcji HDL oraz trójglicerydów.

Jak przeciwdziałać zaburzeniom seksualnym przy cukrzycy?

W leczeniu cukrzycy ważną rolę odgrywa dieta cukrzycowa, aktywność fizyczna oraz redukcja nadwagi – w przypadku osób borykających się z otyłością.
Jakich produktów spożywczych warto unikać? Przede wszystkim tych o wysokim stopniu przetworzenia, czyli wszelkiego rodzaju: fast-foodów, dań w proszku, dań typu instant, słonych i słodkich przekąsek. W jadłospisie oczywiście konieczne jest unikanie lub całkowite wykluczenie węglowodanów prostych i zastąpienie ich poprzez źródła węglowodanów złożonych. Nie zaleca się również nadmiernego udziału tłuszczów pochodzenia zwierzęcego.

Według zaleceń dietetycznych osoby borykające się z cukrzycą powinny regularnie spożywać posiłki w małych porcjach, a także sięgać o warzywa i owoce o niskim indeksie glikemicznym oraz o niskim ładunku glikemicznym. Warto zwrócić uwagę również na źródła błonnika pokarmowego, który opóźnia wchłanianie cholesterolu oraz glukozy z przewodu pokarmowego. Spożycie błonnika powinno wynosić od 25 do 40 gramów na dobę. Zaleca się, aby białko stanowiło około 20% wartości energetycznej diety, natomiast tłuszcze od 30% do 35%.

W przypadku współistniejącego nadciśnienia tętniczego należy ograniczyć podaż sodu w diecie oraz uzupełnić jadłospis o naturalne źródła magnezu, potasu i wapnia. 

Uwaga: Dietetycy zwracają uwagę zwłaszcza na dietę śródziemnomorską. Według badań naukowych dieta śródziemnomorska pozytywnie wpływa na sprawność seksualną kobiet chorych na cukrzycę w wieku 35-70 lat.

Wysiłek fizyczny zmniejsza insulinooporność, czyli zwiększa wrażliwość komórek na insulinę. Dodatkowo sport sprzyja redukcji masy ciała oraz korzystnie wpływa na profil lipidowy. Diabetykom zaleca się lekką lub umiarkowaną aktywność fizyczną ze względu na to, że zmniejsza się wówczas zapotrzebowanie organizmu na insulinę, co niesie ze sobą ryzyko hipoglikemii.

Aby zapobiegać i przeciwdziałać zaburzeniom seksualnym, zaleca się zrezygnowanie z palenia papierosów oraz z picia alkoholu.

Przeczytaj: Indeks glikemiczny w cukrzycy – jak IG wpływa na poziom glukozy we krwi?

 

 

Bibliografia

A. B. Niebisz, M. Jasik, W. Karnafel, Rola diety i zmiany stylu życia w leczeniu cukrzycy typu 2 u osoby z zespołem metabolicznym, Diabetologia Praktyczna, 2006

G. Jarząbek-Bielecka, E. Sowińska-Przepiera E, M. Pawlaczyk, Starzenie się i aktywność seksualna – aspekty ginekologiczne, seksuologiczne i psychologiczne, Przegląd Menopauzalny, 2012

L. Jovanovic, Zaburzenia seksualne u kobiet chorych na cukrzycę, Diabetologia Praktyczna, 2001

M. Mizgier, G. Jarząbek-Bielecka, J. Jeszka, M. Wilczak, W. Kędzia, Zaburzenia seksualne u chorych na cukrzycę w okresie przekwitania, Seksuologia Polska, 2014